برچسب محصولات غذایی
برچسب محصولات غذایی برخی از موادی که در غذاها استفاده می شود، “مواد مرکب” نامیده می شود. اینها موادی هستند که از مخلوطی از مواد دیگر ساخته می شوند. به عنوان مثال،
شکلات (کاکائو، کره کاکائو، شکر) یا پاستا (آرد، تخم مرغ، آب)
بر روی برچسب مواد غذایی، لیست مواد تشکیل دهنده باید شامل تمام مواد تشکیل دهنده از جمله مواد تشکیل دهنده مواد ترکیبی باشد. به عنوان مثال، بستنی چیپسی
شکلاتی مواد تشکیل دهنده بستنی را فهرست می کند، اما حاوی شکلات نیز می باشد، بنابراین مواد تشکیل دهنده شکلات نیز ذکر شده است (کاکائو، کره کاکائو، شکر).
اگر یک عنصر کمتر از 5 درصد غذا را تشکیل می دهد، لازم نیست فهرست شود. برچسب محصولات غذایی به همین ترتیب، هر ماده ترکیبی که کمتر از 5 درصد محصول را تشکیل می‌دهد، می‌تواند.
به‌عنوان ماده ترکیبی به جای همه مواد تشکیل دهنده آن – برای مثال «شکلات» (به جای کاکائو، کره کاکائو و شکر) در یک شکلات، فهرست شود. بستنی چیپسی
این قانون 5 درصد در مورد هیچ افزودنی یا آلرژن صدق نمی‌کند، از جمله اگر آنها بخشی از یک ترکیب ترکیبی باشند هر چقدر هم که مقدار کم باشد، باید فهرست شوند.
درصد مواد تشکیل دهنده برچسب روی برچسب مواد غذایی
اکثر غذاهای بسته بندی شده باید درصد مواد یا اجزای مشخص کننده یک غذا را نشان دهند. به عنوان مثال، یک شیشه کره بادام زمینی ممکن است حاوی 85٪ بادام زمینی باشد.
در حالی که شیشه دیگری ممکن است 100٪ بادام زمینی باشد. برچسب محصولات غذایی
برچسب صدفی
این اطلاعات می تواند هنگام مقایسه محصولات مختلف مفید باشد. جامدات کاکائو در شکلات نمونه ای از یک جزء مشخص کننده است (به عنوان مثال 35٪ جامدات کاکائو).
برخی از غذاها هیچ گونه ترکیب یا ترکیب مشخصی ندارند، مانند پنیر یا نان سفید.
نحوه خواندن لیست مواد برای انتخاب غذاهای سالم تر
دستورالعمل رژیم غذایی استرالیا توصیه می کند که مصرف غذاهای حاوی چربی اشباع شده، نمک اضافه، قندهای اضافه شده و الکل را محدود کنیم.
لیست مواد تشکیل دهنده یک مکان عالی برای شروع هنگام انتخاب غذاهای سالم است. به خاطر داشته باشید که تولید کنندگان می توانند از انواع مختلفی از مواد یا اشکال
مختلف استفاده کنند که ممکن است چربی، قند و نمک را به محصولات کمک کنند.
افزودنی های مواد غذایی
تمام افزودنی های غذایی باید کاربرد خاصی داشته باشند و توسط استانداردهای غذایی استرالیا نیوزلند (FSANZ) ارزیابی و تایید شوند.
از افزودنی های غذایی می توان برای بهبود کیفیت غذا یا بهبود طعم یا ظاهر غذا استفاده کرد. آنها باید در کمترین مقدار ممکن برای رسیدن به هدف خود استفاده شوند.
افزودنی های غذایی با توجه به کلاس و هدفشان در لیست مواد تشکیل دهنده گنجانده شده اند (مثلاً عامل ضد جوش).
در بیشتر موارد، یک نام شیمیایی یا شماره افزودنی غذا بعد از کلاس ذکر می شود. آنزیم ها و بیشتر طعم دهنده ها فقط باید نام کلاس خود را ذکر کنند:
سیستم شماره گذاری افزودنی های غذایی یکسان در سراسر جهان استفاده می شود.
برچسب کاغذی
ویتامین ها و مواد معدنی نیز در قسمت افزودنی های غذایی ذکر شده اند.
لیست افزودنی های غذایی به ترتیب حروف الفبا و شماره گذاری شده را می توان در وب سایت FSANZ یافت.
غذاهای بسته بندی نشده و مواد غذایی در بسته بندی های کوچک (با سطح کمتر از 100 سانتی متر مربع) نیازی به همراه داشتن لیستی از مواد تشکیل دهنده ندارند.
و بنابراین نیازی به ذکر هیچ گونه افزودنی ندارند.
افزودنی های موجود در ترکیبات ترکیبی (که کمتر از 5 درصد غذا را تشکیل می دهند) لازم نیست فهرست شوند، مگر اینکه افزودنی های موجود در ترکیب ترکیب هدف خاصی
را در محصول نهایی انجام دهند. با این حال، هر افزودنی که همچنین یک آلرژن است، باید بدون توجه به مقدار آن اعلام شود.
لیبل امنیتی لیبل شبرنگ لیبل دی جی کالا لیبل خرد شونده لیبل میوه لیبل آزمایشگاهی دستبند شناسایی بیمار لیبل حرارتی لیبل وید لیبل محصولات غذایی
چاپ لیبل کاغذی لیبل متالایز برچسب اسباب بازی لیبل صدفی لیبل متال لیبل کاغذی لیبل ترانسپارنت لیبل پشت چسب دار
