چاپ لیبل گرد صدفی

چاپ لیبل گرد صدفی به فرآیند تولیدی اشاره دارد که غذا با آن تولید شده است. برچسب گذاری مواد غذایی

بر اساس مقررات اتحادیه اروپا، برچسب‌های مواد غذایی باید اطلاعاتی درباره مواد غذایی داخل بسته‌بندی، مدت زمان نگهداری و دستورالعمل‌های ذخیره‌سازی به شما ارائه دهند

تا به شما در تصمیم‌گیری آگاهانه در مورد غذاهایی که خریداری می‌کنید کمک کنند.

برچسب‌های مواد غذایی همچنین باید فهرستی از مواد تشکیل دهنده را نشان دهند که بر روی رایج‌ترین آلرژن‌ها به وضوح تاکید شده است تا از سایر مواد متمایز شوند.

برچسب زدن آلرژن

تولیدکنندگان مواد غذایی باید بر آلرژن‌های موجود در مواد تشکیل‌دهنده فهرست شده روی برچسب غذاهای از پیش بسته‌بندی شده تاکید کنند.

برای انجام این کار، آنها ممکن است: از حروف پررنگ، زیر خط یا ایتالیک استفاده کنید رنگ متن را تغییر دهید

14 ماده یا محصول مشخص شده وجود دارد که باعث ایجاد حساسیت یا عدم تحمل می شود که باید برجسته شوند:

نرم تنان  از جمله صدف، صدف، صدف، صدف و ماهی مرکب

دی اکسید گوگرد/سولفیت ها (مواد نگهدارنده موجود در برخی از میوه های خشک) – اما فقط زمانی که در غلظت های بیش از 10 میلی گرم بر کیلوگرم

یا 10 میلی گرم در لیتر وجود داشته باشد.

عبارت‌های کوتاهی مانند «حاوی آجیل» یا «حاوی صدف دریایی» دیگر روی برچسب‌های مواد غذایی مجاز نیست، مگر اینکه محصول لازم نباشد فهرست مواد را نمایش دهد.

چاپ انواع لیبل

برای مثال، نوشیدنی برای نمایش لیست مواد لازم نیست زیرا حاوی بیش از و بنابراین ممکن است عبارت “حاوی سولفیت” را روی برچسب نشان دهد.

این مقررات همچنین بیان می کند که اطلاعات آلرژی زا باید برای تمام مواد غذایی فروخته شده شل یا بدون بسته بندی در دسترس باشد. این شامل غذاهای فروخته شده از

پیشخوان های اغذیه فروشی ها، فروشگاه های خرده فروشی و غذاهایی است که توسط غذاخوری های انبوه در هتل ها، رستوران ها، کافه ها و موسسات غذاخوری و غیره سرو می شود.

در اسکاتلند، کسب و کارهای مواد غذایی در مورد نحوه ارائه اطلاعات مربوط به آلرژی آزادی خاصی دارند. این ممکن است در منوها، تخته سیاه، برگه های آلرژی جداگانه یا به

صورت شفاهی ارائه شود.

اگر قرار است اطلاعات آلرژی زا به صورت شفاهی ارائه شود، کسب و کار باید علامتی برای اطلاع مشتریان از نحوه به دست آوردن اطلاعات آلرژی زاهای غذایی نشان دهد.

آلرژی غذایی خود را با کارکنان سرو صحبت کنید تا مطمئن شوید که غذایی را دریافت می کنید که خوردن آن برای شما بی خطر است.

برچسب گذاری تغذیه

از دسامبر 2016 برای اکثر غذاهای از پیش بسته بندی شده اجباری است که یک اعلامیه غذایی برای محصول نشان دهند. این معمولا به عنوان برچسب تغذیه

پشت بسته نامیده می شود. برچسب‌گذاری تغذیه: کالری و مصرف مرجع (RI)

برچسب های تغذیه باید میزان انرژی (کالری و کیلوژول) و میزان چربی، چربی اشباع شده، کربوهیدرات ها، قندها، پروتئین ها و نمک (همه بر حسب گرم بیان شده) موجود

در 100 گرم (یا 100 میلی لیتر) از غذا را نشان دهند. علاوه بر الزامات اجباری فوق، اطلاعات تغذیه نیز ممکن است در هر وعده بیان شود، مشروط بر اینکه تعداد

قسمت های موجود در بسته ذکر شود.

لیبل امنیتی لیبل شبرنگ  لیبل دی جی کالا   لیبل خرد شونده  لیبل میوه  لیبل آزمایشگاهی  دستبند شناسایی بیمار  لیبل حرارتی لیبل وید  لیبل محصولات غذایی

چاپ لیبل کاغذی  لیبل متالایز   برچسب اسباب بازی  لیبل صدفی   لیبل متال  لیبل کاغذی  لیبل ترانسپارنت  لیبل پشت چسب دار

چاپ لیبل استیکر پشت چسب دار

چاپ لیبل استیکر پشت چسب دار برای اطمینان از ایمن ماندن غذا برای خوردن، همیشه باید:

دستورالعمل‌های نگهداری روی برچسب را دنبال کنید (“در یخچال نگهداری شود”، “در جای خشک و خنک نگهداری شود”، “پس از باز کردن در یخچال نگهداری شود”)

آن را در تعداد روزهای ذکر شده روی برچسب مصرف کنید (“پس از باز شدن، ظرف 3 روز استفاده کنید”)

هنگام نگهداری غذا و نوشیدنی در یخچال، مطمئن شوید که دمای آن زیر 5 درجه سانتیگراد باشد (از دماسنج یخچال استفاده کنید).

درک ادعاهای تغذیه

اکثر برچسب ها به شما می گویند که چند درصد از مواد اصلی در غذاهای بسته بندی شده وجود دارد. اگر ماده‌ای وجود دارد که می‌داند باعث ایجاد حساسیت می‌شود،

مهم نیست که چقدر استفاده شده است، باید نوشته شود. این به شما کمک می کند تا محصولات مشابه را به راحتی مقایسه کنید و بفهمید که چگونه غذا در یک رژیم غذایی متعادل قرار می گیرد.

درباره میزان مصرف روزانه توصیه شده برای بزرگسالان و میزان مصرف روزانه توصیه شده برای کودکان بیشتر بخوانید.

چاپ لیبل

برچسب ممکن است تعدادی از ادعاهای تغذیه ای مانند “بدون گلوتن”، “GI پایین”، “کم چربی”، “نمک کاهش یافته” یا “فیبر بالا” را داشته باشد. این بدان معناست که محصول با

معیارهای سختگیرانه تعیین شده توسط دولت مطابقت دارد. حتی اگر یک محصول ادعای تغذیه داشته باشد، این به معنای سالم بودن آن نیست. به عنوان مثال، محصولی که «کم چرب» است

ممکن است کیلوژول (انرژی) بیشتری نسبت به محصول مشابه دیگر داشته باشد. پانل اطلاعات تغذیه را بررسی کنید تا ببینید محصول چگونه مقایسه می شود.

نحوه خواندن پنل اطلاعات تغذیه

پانل اطلاعات تغذیه اندازه یک وعده استاندارد محصول را به شما می گوید و کدام مواد مغذی در آن وعده گنجانده شده است. می توانید از برچسب برای مقایسه محصول با آنچه

در غذاهای بسته بندی شده مشابه است استفاده کنید.

نحوه درک برچسب های مواد غذایی را در اینجا بررسی کنید.

پنل اطلاعات تغذیه

مراقب اطلاعات در مورد:

انرژی: کیلوژول اندازه گیری انرژی است. برای کاهش وزن، باید کمتر از مقدار مصرف کیلوژول (کیلوژول) بخورید و بنوشید. شما باید مصرف غذاهای دلخواه یا ناسالم خود را محدود کنید

به عنوان مثال، غذاهایی که بیش از 600 کیلوژول در هر وعده دارند.

پروتئین: پروتئین در گوشت، مرغ، لبنیات، ماهی، تخم مرغ، لوبیا، سویا، آجیل و دانه ها یافت می شود. پروتئین برای رشد مهم است و همان مقدار کیلوژول کربوهیدرات دارد.

چربی (کل): چربی نسبت به سایر مواد مغذی در کیلوژول بالاتر است، بنابراین باید مقدار کل مصرفی را محدود کنید.

اشباع شده: انواع مختلفی از چربی ها وجود دارد.  اشباع شده با خطر بیشتر بیماری های قلبی و کلسترول خون بالا مرتبط هستند، بنابراین انتخاب غذاهای کم

چربی اشباع شده بسیار مهم است.

کربوهیدرات (کل): کربوهیدرات ها در تمام میوه ها و سبزیجات، تمام نان ها و محصولات غلات و شکر و غذاهای شیرین یافت می شوند. برای انرژی به کربوهیدرات نیاز دارید.

شکر: شکر نوعی کربوهیدرات است. بهتر است کربوهیدرات‌های سالم‌تری را انتخاب کنید و غذاهایی که حاوی قندهای افزوده بالایی هستند را محدود کنید.

لیبل امنیتی لیبل شبرنگ  لیبل دی جی کالا   لیبل خرد شونده  لیبل میوه  لیبل آزمایشگاهی  دستبند شناسایی بیمار  لیبل حرارتی لیبل وید  لیبل محصولات غذایی

چاپ لیبل کاغذی  لیبل متالایز   برچسب اسباب بازی  لیبل صدفی   لیبل متال  لیبل کاغذی  لیبل ترانسپارنت  لیبل پشت چسب دار

برچسب مواد پروتئینی باشگاهی

برچسب مواد پروتئینی باشگاهی غلات حاوی گلوتن (مانند گندم، جو، چاودار، جو و اسپلیت) نیز باید بر روی برچسب مواد غذایی برای افراد مبتلا به بیماری هایی (مانند بیماری سلیاک و حساسیت به گلوتن)

اعلام شود.

همانطور که در استاندارد  تغذیه، سلامت و ادعاهای مرتبط ذکر شده است، در صورت برچسب زدن به محصولات با عنوان “بدون گلوتن” یا “کم گلوتن”، تولیدکنندگان باید

الزامات سختگیرانه را رعایت کنند.

سایر خطرات احتمالی سلامتی

به همین ترتیب، محصولات حاوی سولفیت به میزان mg/kg 10 یا بیشتر، باید این موضوع را روی برچسب ذکر کنند.

همچنین باید اطلاعاتی وجود داشته باشد تا افراد را از خطر احتمالی سلامتی ناشی از برخی مواد – از جمله آسپارتام، کینین، کافئین، گوارانا، ژل رویال، شیر غیر پاستوریزه یا تخم مرغ آگاه کند.

لیست کامل الزامات بیانیه مشاوره و هشدار را می توان در وب سایت FSANZ یافت.

هر گونه غذا و مواد مشتق شده از منابع آلرژی زا که برای مصرف کنندگانی که در غیر این صورت حساس هستند بی خطر ارزیابی شده اند (مانند شربت گلوکز ساخته شده

از نشاسته گندم یا مشتقات سویا) نیازی به ذکر روی برچسب ندارند. لیست کاملی از معافیت ها در وب سایت FSANZ فهرست شده است.

چاپ لیبل صدفی

برچسب “ممکن است حاوی” باشد

برخی از برچسب‌ها ممکن است “ممکن است حاوی” باشد. این به این دلیل است که این احتمال وجود دارد که آثاری از یک آلرژن به طور ناخواسته در یک غذا وجود داشته باشد

مانند مواد غذایی فرآوری شده با تجهیزات مشابه محصولات حاوی آجیل. با این حال، این اظهارات داوطلبانه توسط تولید کنندگان مواد غذایی است و توسط FSANZ تنظیم نمی شود.

کشور مبدا بر روی برچسب مواد غذایی

از 1 ژوئیه 2018، برچسب گذاری کشور مبدأ به جای FSANZ تحت قانون مصرف کننده استرالیا قرار گرفته است. طبق این قانون، بیشتر غذاها و نوشیدنی‌ها برای خرده‌فروشی باید

جزئیات کشور مبدا را روی برچسب یا بسته‌بندی داخل فروشگاه نشان دهند.

این نوع برچسب گذاری بستگی به این دارد که آیا محصول در استرالیا یا خارج از کشور رشد، تولید، تولید یا بسته بندی شده است. همچنین بستگی به این دارد که غذا «اولویت»

یا «غیر اولویت» باشد و چگونه برای فروش نمایش داده شود.

چاپ لیبل کاغذی

رشد در جایی که مواد تشکیل دهنده از آن هستند و اغلب در غذاهای تازه و همچنین غذاهایی که حاوی مواد زیادی هستند (به عنوان مثال گوجه فرنگی در سس ماکارونی) استفاده می شود.

تولید شده در جایی که مواد تشکیل دهنده از آنجا می آیند و همچنین جایی که هر گونه فرآوری انجام شده است (به عنوان مثال، گندم رشد کرده و سپس به ماکارونی تبدیل شده است).

هم غذاهای فرآوری شده و هم غذاهای تازه تمایل به استفاده از این ادعا دارند.

مراقب عباراتی باشید که قند افزوده را نشان می دهند، مانند شکر قهوه ای، شیرین کننده ذرت، شربت ذرت، دکستروز، فروکتوز و شربت ذرت با فروکتوز بالا. شیرین کننده های

مصنوعی مانند سوکرالوز، ساخارین، آسپارتام و آسه سولفام نیز باید در حد اعتدال مصرف شوند.

آلرژن ها روی برچسب مواد غذایی

برچسب های مواد غذایی برای افراد مبتلا به آلرژی یا عدم تحمل غذایی مهم است. غذاها یا مواد اصلی که ممکن است باعث عوارض جانبی شدید شوند، صرف نظر از مقدار کم،

باید روی برچسب ذکر شوند.

غذاهای رایجی که ممکن است باعث آلرژی شوند عبارتند از:

• بادام زمینی و سایر آجیل ها
• ماهی و صدف
• شیر
• تخم مرغ
• گندم
• دانه های کنجد
• سویا.

لیبل امنیتی لیبل شبرنگ  لیبل دی جی کالا   لیبل خرد شونده  لیبل میوه  لیبل آزمایشگاهی  دستبند شناسایی بیمار  لیبل حرارتی لیبل وید  لیبل محصولات غذایی

چاپ لیبل کاغذی  لیبل متالایز   برچسب اسباب بازی  لیبل صدفی   لیبل متال  لیبل کاغذی  لیبل ترانسپارنت  لیبل پشت چسب دار

اطلاعات برچسب

اطلاعات برچسب برای اینکه یک تولید کننده ادعاهای مختلفی داشته باشد، محصولات آنها باید دستورالعمل های مختلفی را رعایت کنند، از جمله:

بدون شکر افزوده – محصولات نباید حاوی شکر اضافه شده باشند، اما ممکن است حاوی قندهای طبیعی باشند.

چربی یا نمک کاهش یافته – باید حداقل 25٪ از محصول اصلی کاهش یابد.

کم چرب – برای غذاهای جامد باید کمتر از 3 درصد چربی داشته باشد (1.5 درصد برای غذاهای مایع).

بدون چربی – باید کمتر از 0.15٪ چربی باشد.

درصد چربی – به یاد داشته باشید 80٪ بدون چربی همان 20٪ چربی است که مقدار زیادی است.

منبع خوب – نباید کمتر از 25 درصد از مصرف توصیه شده رژیم غذایی (RDI) برای آن ویتامین یا مواد معدنی باشد.

چاپ لیبل

ادعاهای بهداشتی نیز می تواند در مورد یک محصول غذایی مطرح شود و به یک ماده مغذی یا ماده در یک غذا و تأثیر آن بر سلامت مربوط می شود. 2 نوع ادعای سلامتی وجود دارد:

ادعاهای سلامت سطح عمومی – نشان دهنده تأثیر یک ماده مغذی یا ماده ای است که در یک غذا وجود دارد، مانند “کلسیم برای استخوان ها مفید است”.

ادعاهای سلامت سطح بالا  به یک بیماری جدی یا نشانگر زیستی و ارتباط آن با یک ماده مغذی یا ماده بر اساس تحقیقات علمی اشاره دارد. به عنوان مثال، رژیم غذایی سرشار از

کلسیم می تواند خطر ابتلا به پوکی استخوان را کاهش دهد. تنها 13 ادعای بهداشتی سطح بالا از پیش تأیید شده وجود دارد که می تواند در استرالیا ارائه شود.

برچسب‌گذاری داوطلبانه  درصد مصرف روزانه (%DI) و رتبه‌بندی ستاره سلامت (HSR)

برخی از تولید کنندگان به طور داوطلبانه نمادهای اضافی مربوط به محتوای تغذیه محصول را نمایش می دهند.

درصد دریافت روزانه (%DI) و رتبه بندی ستاره هیث (نمادهای HSR) سیستم های برچسب گذاری داوطلبانه هستند. اگرچه این نمادها می توانند هنگام انتخاب غذا مفید باشند،

اما استفاده از آنها در کنار سایر برچسب ها (مانند پانل های اطلاعات تغذیه و لیست مواد تشکیل دهنده) مهم است، زیرا در واقع ممکن است جایگزین های سالم تری وجود داشته باشد

که از این برچسب ها استفاده نمی کنند.

چاپ لیبل کاغذی

نمادهای درصد مصرف روزانه (%DI) مقدار مواد مغذی محصول را به عنوان یک وعده و درصد نیازهای یک بزرگسال متوسط را نشان می دهد.

این نمادها انرژی (کیلوژول) و سایر مواد مغذی (مانند چربی، چربی اشباع، قندها، سدیم، کربوهیدرات ها، پروتئین و یک ویتامین یا مواد معدنی) را نشان می دهند.

به خاطر داشته باشید، %DI بر اساس اندازه سرویس است. استفاده از آن هنگام مقایسه محصولات ممکن است دشوار باشد زیرا اندازه های سرو با توجه به تعیین آنها توسط تولید

کنندگان متفاوت است.

اطلاعات برچسب

معمولاً بر اساس یک وعده غذا یا نوشیدنی است (به برچسب غذای A مراجعه کنید). با این حال، اگر ظرف بیش از یک وعده داشته باشد اما معمولاً ممکن است

در یک وعده مصرف شود مانند یک پیمانه بستنی برچسب دارای دو ستون اضافی خواهد بود (به برچسب غذایی B مراجعه کنید). اولین ستون از این ستون ها کالری و مواد مغذی

را در یک وعده فهرست می کند. دومی همان اطلاعات را برای کل ظرف فهرست می کند. اگر یک بسته کامل غذا حاوی دو وعده بخورید، دو برابر کالری، مواد مغذی، قند و چربی

در یک وعده دریافت خواهید کرد.

لیبل امنیتی لیبل شبرنگ  لیبل دی جی کالا   لیبل خرد شونده  لیبل میوه  لیبل آزمایشگاهی  دستبند شناسایی بیمار  لیبل حرارتی لیبل وید  لیبل محصولات غذایی

چاپ لیبل کاغذی  لیبل متالایز   برچسب اسباب بازی  لیبل صدفی   لیبل متال  لیبل کاغذی  لیبل ترانسپارنت  لیبل پشت چسب دار

برچسب محصولات غذایی

برچسب محصولات غذایی برخی از موادی که در غذاها استفاده می شود، “مواد مرکب” نامیده می شود. اینها موادی هستند که از مخلوطی از مواد دیگر ساخته می شوند. به عنوان مثال،

شکلات (کاکائو، کره کاکائو، شکر) یا پاستا (آرد، تخم مرغ، آب)

بر روی برچسب مواد غذایی، لیست مواد تشکیل دهنده باید شامل تمام مواد تشکیل دهنده از جمله مواد تشکیل دهنده مواد ترکیبی باشد. به عنوان مثال، بستنی چیپسی

شکلاتی مواد تشکیل دهنده بستنی را فهرست می کند، اما حاوی شکلات نیز می باشد، بنابراین مواد تشکیل دهنده شکلات نیز ذکر شده است (کاکائو، کره کاکائو، شکر).

اگر یک عنصر کمتر از 5 درصد غذا را تشکیل می دهد، لازم نیست فهرست شود. برچسب محصولات غذایی  به همین ترتیب، هر ماده ترکیبی که کمتر از 5 درصد محصول را تشکیل می‌دهد، می‌تواند.

به‌عنوان ماده ترکیبی به جای همه مواد تشکیل دهنده آن – برای مثال «شکلات» (به جای کاکائو، کره کاکائو و شکر) در یک شکلات، فهرست شود. بستنی چیپسی

این قانون 5 درصد در مورد هیچ افزودنی یا آلرژن صدق نمی‌کند، از جمله اگر آنها بخشی از یک ترکیب ترکیبی باشند  هر چقدر هم که مقدار کم باشد، باید فهرست شوند.

درصد مواد تشکیل دهنده برچسب روی برچسب مواد غذایی

اکثر غذاهای بسته بندی شده باید درصد مواد یا اجزای مشخص کننده یک غذا را نشان دهند. به عنوان مثال، یک شیشه کره بادام زمینی ممکن است حاوی 85٪ بادام زمینی باشد.

در حالی که شیشه دیگری ممکن است 100٪ بادام زمینی باشد. برچسب محصولات غذایی

برچسب صدفی

این اطلاعات می تواند هنگام مقایسه محصولات مختلف مفید باشد. جامدات کاکائو در شکلات نمونه ای از یک جزء مشخص کننده است (به عنوان مثال 35٪ جامدات کاکائو).

برخی از غذاها هیچ گونه ترکیب یا ترکیب مشخصی ندارند، مانند پنیر یا نان سفید.

نحوه خواندن لیست مواد برای انتخاب غذاهای سالم تر

دستورالعمل رژیم غذایی استرالیا توصیه می کند که مصرف غذاهای حاوی چربی اشباع شده، نمک اضافه، قندهای اضافه شده و الکل را محدود کنیم.

لیست مواد تشکیل دهنده یک مکان عالی برای شروع هنگام انتخاب غذاهای سالم است. به خاطر داشته باشید که تولید کنندگان می توانند از انواع مختلفی از مواد یا اشکال

مختلف استفاده کنند که ممکن است چربی، قند و نمک را به محصولات کمک کنند.

افزودنی های مواد غذایی

تمام افزودنی های غذایی باید کاربرد خاصی داشته باشند و توسط استانداردهای غذایی استرالیا نیوزلند (FSANZ) ارزیابی و تایید شوند.

از افزودنی های غذایی می توان برای بهبود کیفیت غذا یا بهبود طعم یا ظاهر غذا استفاده کرد. آنها باید در کمترین مقدار ممکن برای رسیدن به هدف خود استفاده شوند.

افزودنی های غذایی با توجه به کلاس و هدفشان در لیست مواد تشکیل دهنده گنجانده شده اند (مثلاً عامل ضد جوش).

در بیشتر موارد، یک نام شیمیایی یا شماره افزودنی غذا بعد از کلاس ذکر می شود. آنزیم ها و بیشتر طعم دهنده ها فقط باید نام کلاس خود را ذکر کنند:

سیستم شماره گذاری افزودنی های غذایی یکسان در سراسر جهان استفاده می شود.

برچسب کاغذی

ویتامین ها و مواد معدنی نیز در قسمت افزودنی های غذایی ذکر شده اند.

لیست افزودنی های غذایی به ترتیب حروف الفبا و شماره گذاری شده را می توان در وب سایت FSANZ یافت.

غذاهای بسته بندی نشده و مواد غذایی در بسته بندی های کوچک (با سطح کمتر از 100 سانتی متر مربع) نیازی به همراه داشتن لیستی از مواد تشکیل دهنده ندارند.

و بنابراین نیازی به ذکر هیچ گونه افزودنی ندارند.

افزودنی های موجود در ترکیبات ترکیبی (که کمتر از 5 درصد غذا را تشکیل می دهند) لازم نیست فهرست شوند، مگر اینکه افزودنی های موجود در ترکیب ترکیب هدف خاصی

را در محصول نهایی انجام دهند. با این حال، هر افزودنی که همچنین یک آلرژن است، باید بدون توجه به مقدار آن اعلام شود.

لیبل امنیتی لیبل شبرنگ  لیبل دی جی کالا   لیبل خرد شونده  لیبل میوه  لیبل آزمایشگاهی  دستبند شناسایی بیمار  لیبل حرارتی لیبل وید  لیبل محصولات غذایی

چاپ لیبل کاغذی  لیبل متالایز   برچسب اسباب بازی  لیبل صدفی   لیبل متال  لیبل کاغذی  لیبل ترانسپارنت  لیبل پشت چسب دار